عمومی

دکتر اسلامی ندوشن که بود و چه کرد؟

طبیعتا ایران هم او را فراموش نکرده است. طبیب اسلامی کیست و چه می کند؟ بگذارید اول بگویم او چه کرده است زیرا انسان کار و کردار خودش است. او یک عمر درباره فرهنگ و فرهنگ ایران نوشته است و یکی از معاصرترین نویسندگان ایرانی است که می شناسم. من قصد ندارم ایرانی باشم زیرا او تعصبات قومی و نژادی دارد و ایران را برتر از سایر اقوام و کشورها می داند. او به دیگران و غیرایرانیان به ویژه فرهنگ جدید احترام می گذاشت، اما خود را وقف شناخت فرهنگ ایرانی و توجه به عظمت این فرهنگ و ادب می کرد، اما کار خود را به پژوهش های ادبی در ایران محدود نمی کرد. ترجمه آثار مهمی از نویسندگان و شاعران اروپایی. آثاری از شاعران و نویسندگانی چون بودلر، شکسپیر و توماس مان. و تعبیر گل بد و ملال در پاریس از ترجمه های درخشان اوست. درباره بازی ابرزمان و ابر زلف هم بگویم که به خاطر یک رسوایی بزرگ جاسوسی نوشت و نشان داد که شوخ طبعی و مهربانی وجهی از رابطه اخلاق و سیاست است. او یک سیاستمدار نبود و هرگز به هیچ گروه سیاسی نپیوست. در جوانی برخی از نزدیکترین دوستانش با حزب توده یا یکی از اعضای متنفذ حزب بودند. در آن زمان، در دهه بیست و سی، بسیاری از روشنفکران به این حزب پیوستند، اما دکتر. اسلامی به این حزب، هیچ حزب و فرقه سیاسی و به طور کلی سیاست نپیوست و آزادی خود را در رأی گیری حفظ کرد.

او نسبت به اتحاد جماهیر شوروی خوشبین نبود و شواهدی دال بر هدف خود را در کودتای 28 مرداد و سال های پس از آن مشاهده کرد. اتحاد جماهیر شوروی در ابتدا اطلاعات نادرست و گمراه‌کننده‌ای در مورد کودتا ارائه کرد و پس از کودتا، شاخه نظامی حزب توده را قربانی کرد و برای استفاده از راه‌آهن سراسر ایران به دولت شوروی دادخواست داد که دولت ارائه نکرد. دکتر. مصدق. از دیدگاه دکتر. اسلامی کودتای 28 مرداد نه تنها برای ایران فاجعه بود، بلکه به کودتاچیان نیز گفت که پایان کارشان شکست است.

گفته می شود که دکتر اسلام سیاستمدار نیست، اما درک واقع بینانه و روشنی از سیاست دارد و بر اهمیت و تأثیرگذاری سیاست به ویژه جایگاه آن در ایران و تأثیر آن در زندگی مردم تأکید دارد و همین درک او را در بین روشنفکران متمایز می کند. . چگونه یک نویسنده می تواند نسبت به سیاست بی تفاوت باشد و در عین حال از سیاست حرف بزند و بنویسد؟ توجه داشته باشید که غیرسیاسی بودن و نگاه به کار سیاستمداران و سیاستمداران بسیار سخت است. فردی که هیچ شغل سیاسی ندارد و به هیچ ایدئولوژی، گروه و حزب سیاسی وابسته نیست و می خواهد به کار سیاسی نگاه کند و آثار و نتایج کار خود را بشناسد و به مردم بگوید و به ویژه یادآوری کند که مخالف دولت مسئولیت آنها چیست؟ باید زبان و بیان خاصی داشته باشد و Dr. اسلام دارد. یک لحظه بگویم دکتر اسلامی کیست؟

دکتر. اسلامی نویسنده، شاعر و نویسنده ای است که با نوشته ها و نوشته هایش روح و جان خوانندگانش را جذب کرده است و شاید چیزی در روح و روان خود دارد که متعلق به مردم، ایرانی و ایرانی است که می تواند بیانگر درد و رنج ایران باشد. به همین دلیل آثار او را با علاقه و عشق می خوانند و می خوانند. او که از کودکی با شعر و ادبیات فارسی آشنا بود، برای ادامه تحصیل و تحصیل در رشته حقوق به دانشکده ادبیات نرفت. دکترای حقوق گرفت و بیشتر از همه داوطلب کار دانشگاه نشد. او در چندین کالج تدریس کرد، اما هیچ شغل رسمی در دانشگاه وجود نداشت تا اینکه دکتر. فضل الله رضا رئیس دانشگاه تهران شد و به دانشگاه تهران دعوت شد. هر چه بود به کاری که کرد و راهی که رفت ایمان داشت. نوشتن از ایران و فرهنگ ایرانی و تأمل در آب و هوا و آثار کار او نیست بلکه زندگی اوست. او ادبیات را به عنوان تخصص انتخاب نکرد، بلکه ادبیات و فرهنگ ایران را در دنیای جدید دارای دیدگاه فرهنگی گسترده می دید و البته آن را پرورش می داد و همانطور که گفته شد کارهای بزرگی در ادبیات و فرهنگ ایران و ایران انجام داد. جهان . دکتر. اسلامی که در جوانی شعر می گفت، در اواسط عمر شعر را رها کرد، زیرا می خواست از مسائل و شرایط کشور و آنچه بر آن گذشته است، نثر بگوید. توجه داشته باشید که او نمی خواست یک شاعر معمولی باشد. این که یک شاعر بفهمد و بپذیرد که شعرهایش متواضع است و انصاف، شجاعت و بینش می خواهد، چیز کمی نیست. او زبان نثر را در پیش گرفت، اما نثرش شبیه داستان نویسان بود و «گزارش روزها» را به سبک داستان نویسان نوشت. همانطور که اکنون می بینیم اگر به آثار او نگاه کنیم، یا زبان تحقیق او با زبان پژوهشگران ادبی متفاوت است یا حداقل کمتر شبیه زبان پژوهش های رسمی ادبی است.

هر نویسنده‌ای که به‌عنوان امری ضروری باطنی می‌نویسد، کمبودی دارد که به دنبال آن است. او می‌گوید: «زندگی دوام نمی‌آورد. او می‌خواهد مستقیماً آن را با مردم در میان بگذارد و از این نظر به روزنامه‌نگار نزدیک است. او همچنین جهان و وضعیت جهان را رمان‌نویسی می‌بیند که نسبت‌ها را در نظر می‌گیرد، اما روزنامه‌نگار نیست. یا رمان نویس. اگرچه می تواند هر دو باشد، زیرا فرهنگ، تاریخ و شرایط آب و هوایی را مانند یک رمان نویس به زبان یک روزنامه نگار توصیف می کند. شاید کمتر کسی بتواند مانند دکتر اسلامی با تعادل، اعتدال، ادب، تواضع و فروتنی زندگی کند و همیشه در زندگی و کردار خود احترام به دیگران را حفظ کند. چاپلوسی

از زندگی خوب او و اینکه با درایت و صداقت و متانت زندگی کردم، گفتم و شایسته دانستم که در آخر بگویم یکی از خوش شانسی های او داشتن همسری دانشمند و بزرگوار بود و دکتر. شیرین بیانی. این استاد حقیر در معرفی همسرش نوشته است که همسرم یک انسان و نویسنده ایرانی دوست و با استعدادی است که در فرهنگ غنی این مملکت تبحر دارد و از زوایای روح و روان مردم و مردم آگاه است. بنابراین نشان دهنده وضعیت جامعه و ذهن مردم است. او در کتاب‌های مختلف می‌گوید چه می‌خواهند بگویند و آن‌طور که باید نمی‌توانند بگویند. از راه دور به ایشان سلام می کنم و بار دیگر درگذشت پروفسور دکتر دکتر را به ایشان و فرزندان عزیزش تسلیت می گویم. اسلام و برای او زندگی سعادتمند و موفق آرزومندیم.

* متن سخنرانی رئیس فرهنگستان علوم ایران در مراسم بزرگداشت دکتر. اسلامی ندوشن

دکمه بازگشت به بالا