ورزشی

جام جهانی تمام شد، حالا چه کار کنیم؟

یک مدرس دانشگاه و کارشناس فرهنگ و رسانه درباره خلأ تلویزیون بعد از جام جهانی و اینکه با توجه به شرایط فعلی چه برنامه هایی باید پخش شود؟ وی معتقد است بهتر است تلویزیون به دنبال محتوای آرامش بخش باشد که بتواند فشار روانی جامعه را کاهش دهد که بخشی از آن مربوط به حوزه اقتصادی است.

او در این زمینه ادامه می دهد: حتی اگر تلویزیون طنز خوبی تولید نمی کند، خوب است از آرشیو گسترده خودش استفاده کند. تلویزیون می تواند به سریال های خارجی یا حداقل مدل مسابقات و سریال های تلویزیونی پرطرفدار دوران جنگ و دهه 70 اشاره کند!

علیرضا دباغ – مدرس دانشگاه و کارشناس فرهنگ و رسانه – در گفت و گو با نازک نارنجی، تلویزیون در خلاء برنامه های جام جهانی چه باید بکند؟ وی تصریح کرد: جام جهانی فرصت بسیار خوبی برای تلویزیون ایجاد می کند تا بینندگان بیشتری را جذب کند. از طرفی شرایط عمومی جامعه ما متاثر از روندهای اجتماعی پیش آمده است و افراد از نظر روحی تحت فشارهای متفاوتی هستند و شرایط خوب نیست. مردم آن شادی اجتماعی لازم برای پویایی جامعه را در این چند ماه ندارند. جام جهانی به تلویزیون کمک کرد تا فرصت کمی برای تماشا و تفریح ​​در اختیار مردم قرار دهد که البته کافی نیست و در عین حال در پایان جام جهانی اوقات فراغتی وجود دارد که باید به آن فکر می شد و از قبل برنامه ریزی شده..

تلویزیون وظیفه دارد مردم را سرگرم کند

این کارشناس رسانه ادامه داد: یکی از نقش های مهم تلویزیون نقش سرگرمی است. نقش تلویزیون فقط اطلاع رسانی نیست، بلکه وظایف دیگری نیز دارد. در کشور ما تلویزیون یکی از ارزان ترین سرگرمی ها برای عموم مردم محسوب می شود، اما متاسفانه بار ایدئولوژیک برنامه های تلویزیونی از بار سرگرمی آن بیشتر شده است. اگر برنامه رادیویی اجتماعی باشد، بیشتر به رضایت بخشی از جامعه می پردازد یا برنامه سیاسی آن نظرات یک طیف را نشان می دهد و به سایر طیف ها فرصت ابراز نظر داده نمی شود. اگر سرگرمی باشد به دنبال شناخت ایدئولوژی این سرگرمی هستند که کار برنامه های تفریحی را سخت می کند. در برنامه های اقتصادی معمولاً همسو با دولت است و انتقاد از وضعیت اقتصادی را معادل تهمت می دانند و درست نیست; زیرا اگر رسانه ملی است باید نظرات، انتقادات و پیشنهادات مردم کشور را منعکس کند.

باید برنامه ریزی دقیق تری انجام شود تا نظر مردم را تحت تاثیر قرار دهد

این معلم دانشگاه در مقوله سرگرمی صدا و سیما چه می کند تا مخاطب را با خود همراه کند؟ وی تصریح کرد: به نظر می رسد برنامه هایی در قالب مسابقات بسیار کمک کننده باشد. مسابقات بدون تزئینات سنگین و سلبریتی های معروف. یک بار در دهه 60 با وجود اینکه جنگ فشار روحی و روانی زیادی بر مردم وارد می کرد، جمعه شب مسابقه ای به نام «نام و نشان» بدون تزئین و اجرای یک مجری معروف برگزار شد. نام آقای معینی مسئول است نه سلبریتی. اما واقعاً مردم را جذب کرد. سرگرم کننده و آموزنده است. یا در دهه 70 مسابقه «از کی بپرسم» با اجرای صمیمی و استادانه منوچهر نوذری. اینها نمونه های موفقی هستند که تلویزیون حداقل می تواند هدف قرار دهد و مخاطبان بیشتری را جذب کند.

این مجموعه تلویزیونی نتوانست مخاطب را جذب کند

دباغ در پاسخ به این سوال که در شرایط کنونی جامعه صدا و سیما، پخش برنامه های تحلیلی و مناظره ای جوابگوی چه سریال هایی است یا خیر؟ وی تصریح کرد: در حوزه پخش سریال های داخلی باید این اتفاق بیفتد و سریال های خوبی ساخته شود. این در حالی است که طی ماه‌های اخیر، فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی تولید شبکه‌های داخلی اغلب موفق به جذب مخاطب نشده‌اند. البته آمار و ارقامی ارائه می کنند که استقبال از برخی سریال ها را پوشش می دهد، اما تجربه زیسته و آنچه در جامعه می بینیم نشان می دهد که ارتباط منطقی و نزدیکی بین مخاطب و این آثار هنوز ساخته نشده است. این موضوع دلایل زیادی دارد از جمله اینکه تلویزیون به دنبال جلب رضایت بخشی از جامعه است نه همه اقشار جامعه.

جای خالی سریال های خوب خارجی

این کارشناس رسانه ای با توجه به شرایط سخت اقتصادی و اجتماعی که بر تولیدات داخلی سنگینی می کند، پیشنهاد کرد: «در شرایط فشار اقتصادی می توان از آثار خارجی بیشتر استفاده کرد» و در این زمینه توضیح داد: تلویزیون می تواند بهترین فیلم ها را نمایش دهد و سریال های جهانی را در حد معقول دریافت کند. قیمت ها و تماس با هنرمندان خبره خیلی از سریال های خوب هستند که محتوایشان خلاف فرهنگ ما نیست و اداره تامین برنامه های خارجی می تواند آنها را دوبله و پخش کند.

در هر شرایطی جامعه به انواع ژانرها نیاز دارد

آیا او مسئول پخش سریال های طنز در شرایط اجتماعی کنونی است؟ وی تصریح کرد: به هر حال جامعه در هر شرایطی به انواع ژانرها نیاز دارد. اینطور نیست که گفتید مخاطب ژانر جدی یا کمدی فقط به این آثار نیاز دارد. بهتر است تلویزیون به دنبال محتوای آرامش بخش باشد که بتواند بخشی از فشارهای روانی جامعه را کاهش دهد که بخشی از آن مربوط به اقتصاد است و مردم را تحریک می کند. اگر نمی توانید در مدت کوتاهی جوک های خوبی بسازید، چارلی چاپلین را بازی کنید.

وی در این زمینه ادامه داد: طبیعتا بحث طنز با طنز متفاوت است و باید برای آن برنامه ریزی کرد. حتی اگر خلق طنز خوب غیرممکن باشد، استفاده از آرشیو غنی تلویزیون خوب است. هم از سریال های کمیک موفقی که قبلا ساخته شده و هم از کمیک های کلاسیک مثل چارلی چاپلین استفاده کنید. این طنز شامل تمام مضامین اجتماعی جامعه است و درک کاملی از مقولات و مشکلات اجتماعی و اقتصادی اشراف دارد و زبان مشترکی با مخاطبان جهانی دارد.

چرا موسیقی کلاسیک از تلویزیون ناپدید می شود؟

دباغ با اشاره به کاهش حجم موسیقی سنتی و کلاسیک در تلویزیون و رادیو گفت: متأسفانه از دیرباز رادیو و تلویزیون بیشتر به موسیقی پاپ توجه کرده اند که اشعار و محتوای آن بسیار ساده و پیش پا افتاده است. در حالی که موسیقی سنتی ما آرامش خاصی دارد و نوعی آشنایی در روح و روان افراد ایجاد می کند و باعث آرامش می شود. اینها مواردی است که صداوسیما باید به آن توجه کند.

پخش مناظره از تلویزیون نتیجه معکوس دارد

این استاد دانشگاه در پایان گفت وگو با نازک نارنجی درباره پخش میزگردها و مناظره های تحلیلی پرسید که در حال حاضر تا چه اندازه پاسخگوی مخاطبان است؟ وی بیان کرد: به نظر می رسد میزگرد و مناظره اگر در شرایطی مانند انتخابات یا برخی ناآرامی های اجتماعی برگزار شود و سپس قطع شود، تأثیر منفی بر جامعه خواهد داشت. یعنی اگر تلویزیون برنامه ریزی طولانی و درستی در این زمینه داشته باشد، بحث به چندصدایی بودن رسانه ملی کمک می کند. اما فضایی برای مناظره مستمر و میزگرد در تلویزیون وجود ندارد. در حالی که همین برنامه ها و نگاه ها بیشتر از برنامه های خارجی بیننده داخلی را جذب می کند.

جام جهانی تموم شد حالا چیکار کنیم؟

علیرضا دباغ

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا